1816 yılıydı ve Fransız bir doktor büyük bir mahcubiyet yaşayacaktı.
René Laënnec Paris’te görev yaparken, kalp rahatsızlığı belirtileri gösteren genç bir kadın muayenehanesine geldi. O dönemin protokolü basit ama tuhaftı: Doktor, kalp atışlarını dinlemek için kulağını doğrudan hastanın göğsüne dayamak zorundaydı. Laënnec genç kadına baktı, durumu değerlendirdi ve o gün, sosyal paniği geçene kadar bilimin beklemesi gerektiğine karar verdi. «Yaşı ve cinsiyeti geleneksel yöntemi kullanmama izin vermedi», diye açıkladı daha sonra; sanki atılgan bir adam gibi görünmektense her şeyi tercih ettiğini itiraf ediyormuş gibi.
Sonrasında yaşananlar tam anlamıyla acil durum yaratıcılığıydı: bir tomar kâğıt aldı, onu bir tüp şeklinde yuvarladı ve bir ucunu genç kadının göğsüne, diğer ucunu da kulağına dayadı. Kalp atışları her zamankinden daha net duyuluyordu. Bir adamın mahcubiyeti sonunda tıbba stetoskopu kazandırdı ve bu süreçte, bütün doktor kuşaklarını hastalarına fazla yaklaşmak zorunda kalmaktan kurtardı. 🤭