Mary hiçbir şeyi anlamadı.
Yalnızca sahibinin artık orada olmadığını ve onu tasmalı gezdiren adamın çok üzgün olduğunu biliyordu.
Gözleri kızarmış adam, sınır dışı edilen kişinin yeğeniydi; onu bırakmadan önce bir başkasının da bunu doğrulamasına ihtiyaç duyuyormuş gibi, sadece tekrar tekrar «o çok iyi bir köpek» diyordu. Florida’da Mary’nin sahibi sınır dışı edildi ve ona bakabilecek hiç kimse kalmadı. Bu yüzden onu kafası karışmış halde, kuyruğunu sallayarak, tanımadığı yüzler arasında tanıdığı tek yüzü ararken bir barınağa bıraktılar.
O gün onun için kimse gelmedi. Ama daha sonra biri geldi: Animal Farm Foundation onu oradan çıkardı ve Mary’ye, hiçbir zaman bolca sahip olamadığı bir şeyi, zaman tanıdı. Korkunun arkasından gerçek köpek yavaş yavaş ortaya çıktı: oyuncu, sevecen, fıstık ezmesi tutkunu.
Vakıftan Chelsea Domaleski bunu şöyle özetledi: «Mary gibi köpekler arada kalıyor; hâlâ seviyor, hâlâ sadık kalıyor, hâlâ bir geleceği hak ediyor». Bugün Mary kalıcı bir yuva bekliyor. İlk babasını asla unutmayacak, ama sonunda onu bekleyen biri var.