Bir kahve sipariş ediyorlar ve bundan çok daha fazlasını alıyorlar.
Bu kafede sıradan garsonlar yok. Tezgâhın arkasındaki herkes Down sendromlu ve orada yardım olsun diye ya da güzel bir fotoğraf uğruna değiller: oradalar çünkü biri bu işi yapabileceklerine güvendi. Kahveyi hazırlıyor, siparişleri alıyor ve müşterilere masaları tek tek dolaşarak servis yapıyorlar. Bunu, her hareketlerinde görülen bir ciddiyet ve gururla yapıyorlar.
İşletmenin arkasında basit ama nadiren uygulanan bir fikir var: Yetenek eksik değil; eksik olan açık kapılar. Birçok şirket politikalarında kapsayıcılıktan söz ederken burada kapsayıcılık her gün, her fincanda sıcak servis ediliyor. Müşteriler kafein arayışıyla giriyor ve değişmiş bir bakış açısıyla çıkıyor.
Bir hayatı değiştirmek için büyük bir konuşma yapmaya gerek yok. Bazen gereken tek şey bir önlük, net bir görev ve şunu söylemeye istekli birinin varlığıdır: burası senin yerin.
