1977’de, Pampas’ta bir çiftliğe sahip Arjantinli çiftçi Pedro Martín Ureta’nın hayatı, henüz 25 yaşında ve hamile olan eşi Graciela Yraizoz’un aniden beyin anevrizması nedeniyle hayatını kaybetmesiyle sonsuza dek değişti; bu yıkıcı kayıp onu perişan etti ve yıllar sonra, birlikte paylaştıkları bir hayali gerçekleştirmesine yol açtı: arazisinde gitar şeklinde bir orman yaratmak.
Trajediden birkaç yıl önce Graciela bölgenin üzerinden uçmuş ve süt kutusu şeklinde tasarlanmış bir çiftliği görünce büyülenmişti; eve döndüğünde Pedro’ya, çok sevdiği enstrüman olan gitarın şeklini kendi tarlalarına vermenin mümkün olup olmayacağını sormuştu, ancak Pedro o sırada buna pek önem vermeden «daha sonra konuşacaklarını» söylemişti; ölüm planlarının arasına girdiği için bu konuşma hiç gerçekleşmedi.
Ancak o bu isteği unutmadı ve 1979’da dört çocuğuyla birlikte, basit ve aralıklı çizgiler belirleyerek gitar şeklinde bir orman sınırı oluşturmaya koyuldu.
Ana hatlar ve merkezdeki yıldız şeklindeki boşluk için servi ağaçları, enstrümanın «tellerini» tasvir etmek içinse okaliptüs ağaçları olmak üzere 7,000’den fazla ağaç dikti.
Bugün bile o kadar devasa ki uzaydan görülebiliyor; NASA bile bunu belgelemiş durumda ve Google Earth’te görülebiliyor; Pedro’nun Graciela’ya verdiği ebedi bir saygı duruşu.