Grigoraș Rusça ve Moldovaca konuşuyor. Yeni oda arkadaşı olan arkadaşı ise yalnızca Fransızca konuşuyor. İkisi de diğerinin söylediği tek bir kelimeyi anlamıyor, ancak Moldova’daki bir hastanede henüz iki gündür aynı odayı paylaşıyorlar ve şimdiden ayrılmaz oldular. 🥺
İkisi de kanser tedavisi görüyor; bunlar, yalnızlığın genellikle çocukluğa ağır bastığı o uzun günler.
Ama bu ikisi iletişim kurmanın başka bir yolunu buldu: oynuyor, gülüyor ve serum askısını birlikte koridorlarda itiyorlar. Her sabah, birbirlerine koşup sarılabilmek için diğerinin uyanmasını bekliyorlar.
Grigoraș’ın annesi her şeyi kaydetti ve onları görünce gözyaşlarını tutamadı. Kalplerinin çeviri gerektirmeyen bir dil konuştuğunu söylüyor. Onları izlerken ona inanmamak imkânsız. ❤️
Video: