Nico Williams futboluyla İspanya’yı kendine hayran bırakmadan önce, kumların üzerinde yürüyen bir kadın vardı.
Adı María Arthuer. 1994’te yoksulluktan kaçarak eşi Félix ile birlikte Gana’dan ayrıldı. Önlerinde beş bin kilometreden fazla yol ve gezegenin en büyük çölü vardı: Sahra. Burkina Faso, Mali ve Cezayir’den geçerek onu yürüyerek aştılar. Susuz ve yiyeceksiz terk edildiler; ölmemek için kendi idrarlarını içmek zorunda kaldılar. Yolda insanların düştüğünü gördüler ve onları gömmek zorunda kaldılar.
Ve bunu daha da inanılmaz kılan bir ayrıntı vardı: María hamileydi. Melilla çitini aşarken, farkında olmadan rahminde Iñaki’yi taşıyordu.
«Neler yaşayacağımızı bilseydim, kalırdım», diye yıllar sonra itiraf etti. Ama bilmiyordu. Ve devam etti.
Ölümün üzerinden yürüyen o kadın, sonunda İspanya millî takımı için iki futbolcu dünyaya getirdi. Nico bunu açıkça ifade etti: «Benim ebeveynlerim gibi göçmenler kahramandır.»
Nico’nun her çalımı, Iñaki’nin her koşusu, bir stadyumdan çok önce başladı: kumlarda, ebeveynlerinin yaralı ayaklarında, vazgeçmeyi reddeden bir annede başladı.
Neredeyse her şampiyonun arkasında yenilmez bir anne vardır. Williams kardeşlerin annesi, dünyaya iki şampiyon vermek için bir çölü geçti.
Teşekkürler, María. 🇬🇭❤️🇪🇸