Alexander Alekhine yalnız oynamadı. Dünya satranç şampiyonunun oynadığı her önemli oyunda üçüncü bir katılımcı vardı: Her hamleden önce, sanki stratejiyi onaylıyormuş gibi tahtanın üzerinde yürüyen Siyam kedisi Chess.
1935 Dünya Şampiyonası’nda Hollandalı Max Euwe’ye karşı oynarken Alekhine, Chess’i kucağında tuttu. Kedilere alerjisi olduğu söylenen Euwe hiç itiraz etmedi. Birçok tarihçi bunun tesadüf olmadığına inanıyor: Onlara göre bu, Alekhine’in kendi psikolojik savaş taktiğiydi.
Kedisine olan bağlılığı o kadar ileri gitti ki, bir sınır kapısında kedisi yanında olmadan yetkililere şöyle yanıt verdi: «Ben Alexander Alekhine’im, dünya satranç şampiyonuyum. Bu benim kedim Chess. Pasaporta ihtiyacım yok». Sonunda tutuklandı. Chess tek kedi değildi: Eşi Grace Wishaar’la birlikte Shamat ve Lobeidah adlı iki Siyam kedisini daha yanlarında götürdüler.
