Atlas iki hafta boyunca o köşeden ayrılmadı.
Yavaşça geçen her araba ona aynı kırık umudu geri veriyordu: belki de onu aramaya geri gelen sahibi oydu. Ama kimse geri dönmedi. Birileri onu Polonya’daki küçük bir kasabada bırakmıştı, çünkü onunla ilgilenmenin çok zahmetli olduğunu düşünüyorlardı. Bölgede yaşayan seyahat blogger’ı Eva zu Beck, onu bir deri bir kemik kalmış ve tüyleri keçeleşmiş halde görünce bir anlığına onun kendi Alman çoban köpeği olduğunu sandı. Öyle değildi. Herkese güvenmemeyi öğrenmiş ve biri ona yaklaşır yaklaşmaz ormana kaçan bir yavruydu.
Günler boyunca Eva, güvenini yavaş yavaş kazanmak için ona yiyecek getirdi; ta ki köpek onun elinden yemeye başlayana kadar. Bir sakinleştiricinin yardımıyla onu kamyonetine bindirip veterinere götürmeyi başardı. «O kadar rahatladım ki neredeyse ağlıyordum», dedi.
Ona Atlas adını verdi. Yeni evinde, kimsenin dokunamadığı korkmuş yavru, sürekli ilgi arayan oyuncu bir köpeğe dönüştü. Şimdi kalıcı bir aile bekliyor ve bu kez biri gerçekten onun için geri dönecek.