Fouad Kebdani iğneyi ışığa tuttu ve içinde kimsenin bulmayı beklemediği bir şey vardı: uzun bir masa, on üç figür ve sanat tarihini değiştiren bir ziyafet.
Kazablanka’da doğup büyüyen Faslı sanatçı, Son Akşam Yemeği’ni, Leonardo da Vinci’nin 15. yüzyılda Milano, İtalya’da bir duvara resmettiği başyapıtı, iğnenin küçücük deliğinin içinde yeniden yarattı. Figürleri oluşturmak için naylon, plastik ve reçine kullandı.
Orijinal eser, İsa’nın öğrencilerinden birinin kendisine ihanet edeceğini duyurmasından sonraki saniyeleri yakalıyor, on iki havarinin her biri de farklı tepki veriyor: şaşkınlık, keder ya da öfkeyle. Kebdani bu gerilimi neredeyse görünmez bir ölçekte yaşatmayı başardı.
İlk bakışta, bu alan tek bir figürü bile alamayacak kadar küçük görünür. Yine de bu minyatürde, ünlü masanın çevresinde oturan ve her biri kendi yerinde duran figürler olağanüstü ayrıntılarla işlenmiş. Bu şekilde çalışmak olağanüstü bir sabır gerektirir: sabit bir el, milimetrelik hassasiyet ve başkalarının yalnızca iplik deliği gördüğü yerde bir tuval görebilme yaratıcılığı.
Bazen büyük hazineler için devasa duvarlar gerekmez; yalnızca yakından bakmaya istekli biri yeter.