Hachiko, Liang Renchuan babasına veda ederken bir gece cenaze evinin önünde belirdi.
Yavru köpek kaldı. Ve 14 yıl boyunca Tayvan’da ikisi sessiz bir ritüeli paylaştı: her fırtınadan sonra sahil boyunca yürüyüp kıyıya vuran odunları aramak. Renchuan bunu sanata dönüştürdü. Hachiko ise kıyı boyunca koşturur, ardından atölyede saatler geçirerek, Renchuan oyma yaparken ona eşlik ederdi.
Köpeğinin yaşlandığını fark ettiğinde, Renchuan birlikte topladıkları her odun parçasını saklamaya başladı, bir gün onu tamamen kaybetmemek için bunları kullanacağını bilerek. Hachiko’nun ölümünden sonra, aynı odunları kullanarak gerçek boyutlu bir heykeli tamamladı, tüylerinin tam renginde boyadı ve gerçek tasmasını boynuna taktı. «Birlikte odun aramak için sahile giderdik», dedi. «Artık seni geri getirmek için sadece odunları kullanabilirim».