Jennelle Schroder yalnızca bebeğine partneri Sam kadar iyi bakabilmek istiyordu.
Ama bunu yapabilmeden önce, hâlâ aklını kurcalayan bir şeyi duymak zorunda kaldı: Bir yabancı ona çocuk sahibi olmaması gerektiğini söyledi. Jennelle görme engelli ve bastonuyla dolaşıyor; kendisini tanımayan birinin yaptığı bu yorum onu incitti. Tepkisi tartışmak olmadı. Çözüm aramaya koyuldu. En büyük zorluklarından biri, bastonuyla ilerlerken kullanabileceği bir bebek arabası bulmaktı. Uzun süre aradıktan sonra internet üzerinden bu kez Birleşik Krallık’tan başka bir görme engelli kadına ulaştı; kadın ona yanında çekebileceği bir bebek arabasından söz etti. Görme engelli ebeveynlere yönelik bir destek grubundan da başka yararlı bir öneri aldı.
Brisbane’de Sarah Evans bu süreci iyi biliyor. Makula dejenerasyonu var, baston kullanıyor ve 11 ve 13 yaşlarında iki çocuğun annesi; ikisi de görme yetisine sahip. Vision Australia’nın düzenlediği sekiz haftalık bir kursa katılımcı olarak başladı, bugün ise kursu yönetiyor: ebeveynlere bir bebeğin tırnaklarını güvenle nasıl keseceklerini, ilaçlarını nasıl vereceklerini, parkta çocuklara nasıl göz kulak olacaklarını ve onlarla körlük hakkında nasıl konuşacaklarını öğretiyorlar. Sarah’ya göre en zor olan görevler değil, aile üyelerinin ve yabancıların tutumları. Bazı ebeveynler «çocuk sahibi olman ne kadar cesurca» sözünü duyar; bazılarıysa «ne kadar bencilce». Sarah bunu şöyle ifade ediyor: «Çocuklarımın büyüyüp gelişmesini izlemek bile hayatımı zenginleştiriyor».
