90 yıl boyunca Navier–Stokes denklemleri, matematiğin en parlak zihinlerinin önünde duran bir duvar oldu.
Bu problem, hava ve suyun nasıl hareket ettiğini açıklar; uçak tasarlamanın, hava durumunu tahmin etmenin ve insan vücudundaki kan akışını anlamanın anahtarıdır. Clay Matematik Enstitüsü’nün çözüm için onlarca yıldır bekleyen yedi “Milenyum Problemi”nden biriydi. Bir OpenAI modeli bu mücadeleyi üstlendi ve 88 saatlik kesintisiz çalışmanın ve milyonlarca dolarlık hesaplama gücünün ardından bir yanıt sundu: Tıpkı özgün problemin gerektirdiği gibi, bu denklemlerin zaman içinde geçerliliğini yitirebileceğini kanıtladı.
Duyuru tartışmasız gelmedi. Saatler önce, New York Üniversitesi’nden Tristan Buckmaster ve Anthropic’ten Levent Alpoge adlı iki araştırmacı, yapay zekâ kullanarak ilgili denklemler üzerindeki kendi ilerlemelerini yayımlamıştı. Buckmaster, OpenAI’yi kendi çalışmasını öğrendikten hemen sonra problemi ele almakla suçladı. Şirket bunu reddetti ve elde edilen başarıyı paylaşmayı teklif ettiğini söyledi. Kimsenin tartışmadığı şey zamanlama: Nesiller boyu süren şeyi bir makine dört günden kısa sürede çözdü.
