Anthony Omari’nin o gece yalnızca bir görevi vardı: Kenya’nın Ngong kentindeki yetimhanede bulunan 37 çocuğun hiçbirinin zarar görmemesini sağlamak. Palalarla silahlanmış altı adam karanlığın içinden içeri daldığında, kimseyi aramadı, yardım beklemedi ya da ihtimalleri hesaplamadı. Tüm çocukları topladı, onları bir odaya götürdü ve girişi kendi bedeniyle kapattı.
Ardından gelen şey eşitsiz bir kavgaydı. Anthony başından ciddi şekilde yaralandı ve saldırganların önünde, yerde, tek başına bilincini kaybetti. Ama o anda bir şey gecenin gidişatını değiştirdi: saldırganlar kaçtı. Çocukların hiçbiri zarar görmedi.
Bugün yüzünde taşıdığı yara izi sadece tenindeki bir iz değil. Bu, silahsız, desteksiz ve güvenlik ağı olmadan bir insanın tehlikenin karşısında durup kazanabileceğinin kanıtı. Anthony Omari ne bir asker ne de bir süper kahraman. O, zamanı geldiğinde hiç tereddüt etmeden kendi hayatını onlarınki uğruna ortaya koymayı seçen bir yetimhane görevlisiydi.
