Jordan kendi başına yıkanamıyordu. Sevdiği kadına sarılamıyor, hatta onu öpemiyordu.
Bu Avustralyalı, bebekliğinden beri egzamayla yaşıyor. Kortikosteroid kremler kullanarak büyüdü ve zamanla giderek daha güçlü tedavilere ihtiyaç duydu. 2016’da, 20 yaşındayken, bunları kullanmayı bıraktı. Cildi kızarıp çatladı ve ağrı o kadar şiddetlendi ki yürümekte, uyumakta veya günlük yaşamında herhangi bir şey yapmakta zorlanıyordu.
Uzmanlar, kortikosteroidleri bıraktıktan sonra görülen her kötüleşmenin bu sendromdan kaynaklanmadığı konusunda uyarıda bulunsa da, topikal steroid yoksunluk sendromu yaşadığına inanıyor.
Bedeni artık ona yanıt vermediğinde Karys hayatına girdi. Yıkanmasına yardım etti, her alevlenme döneminde yanında kaldı ve uykusuz gecelerde onu yalnız bırakmadı. Hayatını bir kenara koydu ve cildi için en iyisini bulmak amacıyla dünyanın dört bir yanına birkaç kez taşındı. Bunu ona asla yük etmedi. «Bu kız beni bu 2 buçuk yıl boyunca hayatta tuttu», diye yazdı Jordan.
Bugün bu hikâye sunakta sona erdi. Beyazlar içinde ona doğru yürüdü ve o da bunu şöyle ifade etti: O güne ulaşabilmek için yaşanan her şeyin ağırlığını hissetmemek mümkün değildi.