Diğer kızlar hâlâ koşmayı öğrenirken, 5 ya da 6 yaşındaki birçok Çinli kız, ayaklarını sonsuza dek değiştirecek acı verici bir sürece başladı.
Neredeyse 1.000 yıl boyunca ayak bağlama, Çin’de yaygın bir uygulamaydı. Başparmak dışındaki ayak parmakları tabanın altına kıvrılıyor ve ayağın şeklini değiştirmek için giderek daha sıkı kumaş şeritlerle sarılıyordu. Yalnızca 7,5 santimetre uzunluğundaki, sözde «altın lotuslar» ya da «lotus ayaklar», güzellik ve zarafetin simgesi sayılıyordu. Bazı aileler için bu ölçüye ulaşmak, kızlarının evlilik şansını artırabilirdi.
Fotoğraflar, bu geleneğin uygulamaya maruz kalan kadınlar üzerindeki sonuçlarını gösteriyor: kalıcı olarak içe kıvrılmış parmaklara sahip, deforme olmuş, kemerli ayaklar; bu ayakların küçük, özel yapım ayakkabılara sığdırılması gerekiyordu. Uygulama 20. yüzyılda yavaş yavaş ortadan kalkmış olsa da, ayakları bağlanan kişiler için ayakkabı üreten bilinen son fabrika 1999’da Harbin’de kapandı.