Bir kravatla başlayan şey, sonunda bu çocukların çoğunun evde görmediği bir derse dönüştü.
Güney Carolina’daki bir okulda öğretmenlik yapan Raymond Nelson, öğrencilerinden bazılarının kendilerine sosyal davranış, özgüven ve saygı konusunda belirli ilkeleri öğretecek yakın bir erkek figürü olmadan büyüdüğünü fark etti. Bu nedenle, her çarşamba gömlek, yelek veya kravat giyerek gelen düzinelerce erkek çocuğunu bir araya getiren «Centilmenler Kulübü» adlı bir girişim kurdu.
Orada, insanları düzgünce nasıl selamlayacaklarını, gözlerinin içine nasıl bakacaklarını ya da başka biri için kapıyı nasıl açık tutacaklarını öğrenmekle kalmadılar. Nelson ayrıca onlarla annelerine, kız kardeşlerine, öğretmenlerine ve kız sınıf arkadaşlarına nasıl davranmaları gerektiği ve okulun içinde ve dışında saygılı davranmanın önemi hakkında konuştu.
Zamanla kulüp neredeyse 60 öğrenciyi kapsayacak kadar büyüdü ve benzer girişimlerle ilgilenmeye başlayan diğer okulların dikkatini çekti.
Bu çocuklar için haftada bir kez kravat takmak, sonunda şık görünmekten çok daha fazlası anlamına geldi: desteklendiklerini, değerli olduklarını ve yetkin olduklarını hissetmek demekti.