Ana Luján’ın el yazısıyla yazılmış bir hedef listesi vardı.
Mezun ol, işi bırak, başka bir iş bul ve «Uma’yla başka bir yere git». Uma onun küçük köpeği, ömür boyu yol arkadaşı ve Özel Eğitim öğretmeni olarak mezun olduğunda yanında olan dostuydu. Ama bu son hayali birlikte gerçekleştiremeden Uma öldü.
Ana, köpeğinin ona veda edebilmesi için kendisi gelene kadar beklediğini söyledi. «Seni özlüyorum Uma, benim güzel kızım, ama bunu kabul ediyorum çünkü acı hissetmeseydim, bu seni hiç sevmediğim anlamına gelirdi», diye yazdı. Bugün artık mektuplarını okuyamasa da ona her gün mektup yazmayı sürdürüyor: «kağıt ıslanıyor ve kalemin yazısı pek belli olmuyor», diye itiraf etti.
Yarım kalmış hayallerin listesi ve gerçek olmak için hepsinin gerçekleşmesine ihtiyaç duymayan bir sevgi.