Chantal Sébire, ağrıları dayanılmaz hâle geldiğinde 52 yaşında, üç çocuk annesi ve öğretmendi.
2000 yılında, burun boşluklarından göz çukuruna yayılan nadir bir kanser türü olan esthesioneuroblastom teşhisi kondu. Yüzünü şekilsiz hâle getirdi, görme, tat alma ve koku alma duyularını elinden aldı; morfin de alerjik reaksiyona yol açtığından ağrıyla aspirin kullanarak mücadele etti. Şubat 2008’de, televizyonda verdiği bir röportajın ardından, Cumhurbaşkanı Nicolas Sarkozy’den ölmesine izin vermesini kamuoyu önünde istedi. 17 Mart’ta Dijon mahkemesi, tıbbi gözetim altında ölümcül dozda barbitürat verilmesi talebini reddetti.
İki gün sonra evinde ölü bulundu. Otopsi ölüm nedenini açıklığa kavuşturmadı ve belirsizlik, barbitürat aldığı doğrulanana kadar, 27 Mart’a dek sürdü.
Onun öyküsü Fransa’yı sarstı: 2005 tarihli Leonetti Yasası’nın yeniden gözden geçirilmesini sağladı ve sonuca ulaşması neredeyse yirmi yıl süren, onurlu bir şekilde ölme hakkına ilişkin bir tartışmayı ateşledi. Şimdi, Ocak 2027’de, bu tartışmadan doğan yasa yürürlüğe girecek. Sébire’nin durumu bugün yaşansaydı, çok istediği şeye kavuşabilirdi: onurlu bir ölüme.
