Mariana Ximenes 45 yaşında ve çocuğu yok. Annelik sorulduğunda ne kendini haklı çıkarmaya çalıştı ne de savunmaya geçti.
Öyle bir sakinlikle yanıt verdi ki bu yanıt yankı uyandırdı: «Zamanı geldiğinde olur. Bırak zaman göstersin. Zaman bilgedir. Huzurluyum.»
Birçokları için bu dinginlik özgürlüğün bir örneği: hayatını bir geri sayım gibi yaşamayan ve seçimleri için kimseye açıklama borçlu olmayan bir kadın.
Ancak diğerleri için, o yaşta «kararı zamana bırakmaktan» söz etmek, kimseyi beklemeyen biyolojik bir gerçeği görmezden geliyor.
Bazıları baskıya kapılıp gitmesine izin vermediği için onu takdir ediyor. Diğerleri ise çok uzun süre beklemenin de bir karar verme biçimi olduğuna inanıyor. Siz ne düşünüyorsunuz: bu bilgelik mi, yoksa zamanın geçip gitmesine izin vermek mi?