Donald Hefke, bebek kız kardeşi Marian’dan ayrıldığında henüz bir yaşını biraz geçmişti. Yıl 1946’ydı, yer Chicago’ydu ve anneleri artık başa çıkamadığı travma sonrası stres nedeniyle kuruma yatırılmıştı. Babaları ise tek başına çocuklara bakamıyordu. Böylece Donald ve henüz sekiz aylık olan Marian, diğerinin varlığından habersiz, farklı koruyucu ailelerin yanına yerleştirildi.
Marian, Lüterci bir din görevlisi ve ailesi tarafından evlat edinilerek büyüdü. Donald ise Birleşik Devletler Hava Kuvvetleri’ne katılana kadar koruyucu bir ailenin yanında kaldı. 1963’te, yetişkin olduğunda, çok az kişinin yapacağı bir şey yaptı: kökenleri hakkında bilgi istemek için çocuk esirgeme kurumuna yazdı. Kız kardeşinin adının Marian olduğunu o zaman öğrendi. Onun evlat edinen ebeveynlerine bir mektup yazdı. Onlar bu mektubu ona hiç göstermedi.
On yıllar geçti. Donald onu bulma umudunu sormaktan, ısrar etmekten ya da bırakmaktan hiç vazgeçmedi. Bugün, 81 ve 80 yaşlarında olan Marian ile Donald nihayet yüz yüze oturdu. İkisinin de yaşayarak göreceğini düşünmediği bir kucaklaşmada özetlenen sekiz on yıllık bekleyiş.
