Alejandro 17 yaşındaydı, cebinde 12 dolar ve bir buzdolabı vardı. Başka hiçbir şeyi yoktu.
Çocukken, Barranquilla’daki okulunda ders aralarında şeker ve futbol çıkartmaları satardı; öğretmenler de bunları tekrar tekrar elinden alırdı. Resmî olarak satmak için müdürden izin istedi. Ona hiç izin vermediler. Ama bu inat, yıllar boyunca onu hiç terk etmedi.
Okulu bitirdiğinde büyükannesi ona her şeyi değiştiren bir tavsiye verdi: «Oğlum, en çok satan şeyi sat; o da empanadadır.» Sokakta satış yapmaya çıkmaya utanıyordu; ta ki bugün sloganı olarak tekrarladığı şu cümleyi bulana kadar: «Utanmak para kazandırmaz.»
İlk empanadaları neredeyse hiç satılmadı — onları Bogotá usulü yapmıştı ve oradaki insanlar beğenmemişti. Tarifi değiştirdi, bir okul evet diyene kadar okullarda kapı kapı dolaştı ve yavaş yavaş 12 kurumla sözleşme yaparak günde 1,000’den fazla empanada satmaya başladı. Kendi adının baş harflerinden esinlenilerek adlandırılan La Garosa doğdu. Babasını birlikte iş kurmak için işinden ayrılmaya ikna etti; ancak pandeminin ortasında babasını COVID-19 nedeniyle kaybetti. Bugün 25 yaşında, 3 şubeyi yönetiyor ve 80’den fazla kişiye istihdam sağlıyor — ayrıca Amerika Birleşik Devletleri, Panama ve Meksika’ya açılmaya hazırlanıyor.
