@siberianpear yıllarca yapması gerektiğini düşündüğü şeyi yaptı: gri saçlarını gizledi.
Koyu saçlarla doğmuştu, ancak annesinin ailesindeki kadınların saçları erken yaşta ağarmıştı ve hepsi saçlarını boyuyordu. O da daha lisedeyken saçlarını kapatmaya başladı. Üzerindeki baskı o kadar yoğunlaştı ki bir keresinde yorgunluktan ağladı ve annesine sitem etti: «Bana bu genleri neden verdin?». Üniversiteden sonra onlarla savaşmayı bıraktı, ancak saçlarını kızıl, siyah, bordo ve sarıya boyadı; sonunda hep doğal rengine döndü.
Her şey 2020’de, karantina sırasında değişti. Uzun, gümüş rengi saçları olan bir kadın gördü ve bir şeyler yerine oturdu: ilk kez gri saçların güzel olabileceğini düşündü. Kasım ayında, boyalı son tutamları da kestirdi. Mutluydu ama kendini savunmasız da hissediyordu ve tamamen gümüş rengi saçlarla karşısına çıktığında insanların ne diyeceğinden korkuyordu.
Bugün saçları kimliğinin bir parçası. İltifatlar alıyor, ancak gri saçlarıyla genç yaşta dolaştığı için eleştirilerle de karşılaşıyor. Bu sürecin, görünümlerinin doğal bir parçasını gizlemek yerine kendilerini kabul etmeyi seçen kadınlardan oluşan bir topluluk kazandırdığını söylüyor. Peki ya siz—saçınızı boyar mıydınız yoksa uzamasına mı izin verirdiniz? 🤍
Video: