Dolly Parton, nasıl giyineceğini kimsenin ona söylemesine izin vermemeye karar verdiğinde Tennessee dağlarında henüz küçücük bir kızdı.
Büyükbabası, katı kuralları olan bir vaizdi ve aynı fikirde değildi. Onu gösterişli makyaj yaparken ya da uygunsuz bulduğu kıyafetleri giyerken her gördüğünde onu azarlar veya döverdi. Bunu kendisi de lafı dolandırmadan böyle anlattı: o bedeli ödemeye razıydı. İlhamı bir dergiden ya da Hollywood’dan değil, kasabasındaki herkesin küçümseyerek ‘kasabanın fahişesi’ diye çağırdığı bir kadından geliyordu — herkesin aynı giyindiği o yerde farklı görünmeye cesaret eden tek kişiydi.
Yıllar sonra, o cezalandırılan küçük kız, büyükbabasının çok eleştirdiği kabarık saçlarını, uzun tırnaklarını ve derin dekoltelerini alametifarikası haline getirerek dünyanın en sevilen sanatçılarından biri oldu. 77 yaşında, son kitabını ve albümünü tanıtırken tüm bunları, sanki nihayet bir zamanlar olduğu kızla barışıyormuş gibi anlattı.
