Uçak gergin insanlarla doluydu, el bagajları koltuklara çarpıyordu ve kalkış öncesindeki o tuhaf sessizlik vardı.
Ve tüm bunların ortasında, yardımcı köpek Douglas, sanki hiçbir şey olmuyormuş gibi oturuyordu; her şeyin yoluna gireceğini zaten bilen birinin sakin bakışına sahipti. Havlamadı, herkesi selamladı ve tatlı küçücük yüzü herkesin kalbini eritti. Uçuş boyunca orada, dimdik durdu; uçağın geri kalanı onu kalpleri eriyerek izlerken insanına eşlik etme görevini yaptı.
2025’te Puerto Vallarta ile Cancún arasında uçan Büyük Danua Horus’un ya da bu yıl ilk uçuşunda binlerce kişinin kalbini eriten başka bir küçük köpeğin vakası gibi örnekler, bu hayvanların yalnızca arkadaşlık sunmadığını gösteriyor: tüm uçuşun en insani anına dönüşüyorlar.