Kimse o adamlara kapıyı açmak istemiyordu.
Baştan aşağı dövmeliydiler; dışarıda motosikletler kükreyerek çalışıyordu ve yüzleri hiç de dostça görünmüyordu. Sanki bela arıyorlarmış gibi görünüyorlardı. Gerçekte ise zincire vurulmuş köpekleri, yaralı kedileri ve terk edilmiş atları arıyorlardı. Kendilerine Rescue Ink diyorlardı ve 2007’den beri New York’un Long Island bölgesinde hayvan istismarı ihbarlarının peşine düşerek dolaşıyorlardı.
Grup motosikletçileri, vücut geliştiricileri, eski itfaiyecileri ve güvenlik görevlilerini bir araya getiriyordu—başka herhangi bir durumda, herkesin kapısında görmek isteyeceği en son kişilerdi. Ama kavga etmeye değil, konuşmaya geliyorlardı. İkna ediyor, müzakere ediyor ve gerektiğinde hayvanı tedavi ettirmek ve ona güvenli bir yuva bulmak için oradan alıp götürüyorlardı.
Bu birliktelik o kadar beklenmedikti ki National Geographic 2009’da onlara özel bir dizi hazırladı. Bunu basitçe şöyle ifade ettiler: Onlar süper kahraman değildi; hayvanları kurtarmak için gereken buysa kötü adamlara benzeyecek kadar hayvanları seven sıradan insanlardı.