Kris ve Paul evlenmek istediklerini söylediklerinde, bazı insanlar Down sendromlu iki kişinin kalıcı bir evlilik kurabileceğinden şüphe etti. Sonunda mümkün olan en iyi şekilde karşılık verdiler: 25 yıllık hayatı birlikte paylaşarak ❤️
80’lerde tanıştılar ve zamanla arkadaşlıkları aşka dönüştü. Nihayet 1993’te, aileleri ve arkadaşları etraflarındayken evlendiler.
İlişkileri, zihinsel yetersizliği olan insanlar hakkında var olan pek çok önyargıya, özellikle de onların âşık olamayacakları, romantik hayatlarıyla ilgili kararlar alamayacakları veya uzun süreli bir ilişkiyi sürdüremeyecekleri düşüncesine meydan okudu. Kris ve Paul ise kendi düzenlerini kurdular, aynı evi paylaştılar ve seçtikleri şeyin, birlikte olmanın, onlarca yıl boyunca tadını çıkardılar.
Yıllar içinde çok daha zor bir sınavla karşılaştılar. Paul erken başlangıçlı Alzheimer geliştirdi ve uzmanlaşmış bakım alması gerekti. Kris onu ziyaret etmeyi ve ona eşlik etmeyi sürdürdü; ailesi, hastalık ilerlemiş olsa bile onun eşinin varlığını tanıyor gibi göründüğünü söyledi.
Paul, 25 yıllık evliliğin ardından 2019’da öldü. Kris beş yıl daha yaşadı ve 2024’te öldü, ancak hikâyeleri bir zamanlar evlenmemeleri gerektiğini düşünenlere verilmiş basit bir yanıt olarak kaldı.
Onlara evliliklerinin iyi bir fikir olmadığı söylendi. Kimseyi sözlerle ikna etmelerine gerek yoktu: O insanların ne kadar yanıldığını göstermek için 25 yılları vardı. ❤️