Aynı fikir, iki farklı dönem ve peşinizi bırakmayan bir soru: Bir ömür boyu dayanacak şeyler üretmeyi ne zaman bıraktık?
Bu bir tesadüf değil. Diego Seara, Eylül 2021’de Medium’da yayımlanan bir makalesinde bunu açıkladı: Sanayi Devrimi’nden önce her nesne, ona zamanını, sabrını ve ustalığını adayan bir zanaatkârın elinden geçerdi.
Bir mobilya değiştirilmez, onarılırdı. Bir lamba atılmaz, nesilden nesile aktarılırdı. Fabrikalar seri üretime başladığında hız kazandık, ancak ölçülmesi daha zor olan bir şeyi kaybettik: her parçanın ardındaki hikâyeyi.
Bu fotoğraflara bakarken bunu siz de hissedebilirsiniz. Antika eşyanın günümüzdekilerden nesnel olarak daha iyi üretilmiş olması değil mesele. Mesele, birinin nesillerin anılarını taşıması, diğerinin ise bir sonraki modele kadar dayanacak şekilde yapılmış olması. Belki de özlediğimiz eşyaların kendisi değil — temsil ettikleri her şeyi özlüyoruz.
