Yayoi Kusama 14 Ağustos 2026’da Tokyo’daki bir hastanede hayatını kaybetti.
97 yaşındaydı. Dünya bunu ancak 27 Ağustos’ta, müzesi ve vakfı ölüm nedenini açıklamadan, her şeyi anlatan tek bir satır içeren kısa bir açıklama yayımladığında öğrendi: son günlerine kadar resim yapmayı sürdürdü.
1929’da, çocukken duvarlarda gördüklerini hiçbir zaman anlamayan, varlıklı bir Japon ailesinin çocuğu olarak doğdu. Kusama küçük yaşlardan itibaren halüsinasyonlar görüyordu: onunla konuşan çiçekler, baktığı her şeyi kaplayan puantiyeler. Onları gizlemek yerine resmetti.
1950’lerin sonlarında, orada olmasını istemeyen erkeklerin egemen olduğu bir sanat ortamına girmek için, tek başına, iyi İngilizce konuşamadan önce Seattle’a, ardından New York’a gitti. O bir kadındı ve Japon’du. Yine de kaldı.
Bu halüsinasyonlardan sonsuz ağları, dev balkabakları ve insanın kendini sonsuzluğa dek tekrarlanan binlerce puantiyenin arasında kaybettiği ayna odaları doğdu. 1960’larda Vietnam Savaşı’na karşı beden boyama performansları düzenledi.
Hayatının büyük bölümünü kendi seçimiyle Japonya’daki bir psikiyatri hastanesinde yaşayarak geçirdi ve oradan üretmeye hiç durmadan devam etti.
2022’de resimlerinden biri 10.5 milyon dolara satıldı. 2023’te Louis Vuitton ile birlikte Champs-Élysées’yi puantiyelerle kapladı. 2013’te Buenos Aires’teydi.
Başkalarının hastalık diyebileceği şeyi, tüm dünyanın anladığı bir dile dönüştürdü. Sessizce aramızdan ayrıldı. Ama puantiyeleri parlamaya devam etti.
