Darren Harris, kimsenin dokunmaması gereken bir elektrik panosuna dokunduğunda 33 yaşındaydı. Yıl 2020’ydi, Wolverhampton’da terk edilmiş bir binadaydı ve elektriğin kesildiğine inanıyordu. Öyle değildi: 11,000 volt — 980 eve ve 78 fabrikaya yetecek kadar enerji — bir anda vücudundan geçti. Doktorlar onu 14 dakika boyunca klinik olarak ölü ilan etti. O gece iki kez öldü.
Geri döndüğünde, hasar yıkıcıydı. Vücudunun yarısında üçüncü derece yanıklar, ön kolları kemiğe kadar kömürleşmişti, 29 gün komada kaldı. Ardından üç sepsis atağı, tamamen böbrek yetmezliği ve 33’ten fazla ameliyat geldi: midesini, yüzünü ve kollarını yeniden oluşturmak için bacaklarından alınan deri greftleri. Her iki kulağını ve burnunun bir kısmını kaybetti. Fiziksel acı korkunçtu, ama onu neredeyse yenilgiye uğratan şey görünmeyendi: dışarıdan kimsenin göremediği travma sonrası stres bozukluğu.
Bugün Darren, Middlesbrough’da yaşıyor ve hâlâ mücadele ediyor. Yaklaşık 130,000 dolara mal olan yüz rekonstrüksiyonu ameliyatına ihtiyacı var ve bir kitlesel fonlama kampanyası sayesinde şimdiden 20,000’e yakın para topladı. Acınmak istemiyor — aynaya bakıp kendini tanıyabilme şansını istiyor. Hayatta kaldığı onca şeyden sonra, bu en azından hak ettiği şey gibi görünüyor.
