Jesús ve Rosalba, ilerlemek için birlikte çalışmak gibi basit bir şeyi yıllarca yaptılar. Her gün, devasa mısır koçanlarını bayrakları gibi taşıyarak gelir ve Oaxaca’nın Tarihi Merkezi’nde 15 yılı aşkın süredir kurdukları esquites tezgâhı «El Chuy»’yi açarlardı. Elote Günü’nün doğmasına ilham veren tezgâh da tam olarak buydu.
İşlerini özel bir şeye dönüştürdüler. Bu onların emeği, çabası ve müşterilerinin birçoğu için mahalle yaşamının bir parçasıydı.
Ancak 3 Ekim gecesi, bu yolculuk en acımasız biçimde sona erdi. Çift motosikletle giderken San Martín Mexicapam’da vuruldu. İkisi de olay yerinde hayatını kaybetti.
En öfke verici olansa, Savcılık hâlâ soruşturmayı sürdürürken ve kesinleşmiş bir neden yokken, borçlar ve işyerleriyle ilgili olası bir haraç girişimine ve sözde «koruma parası» ya da anahtar parasıyla ilgili haberlerin yayılmaya başlaması. Bunların hiçbiri resmen doğrulanmış değil ama bu olasılığın kendisi bile ürpertici: yıllarca emek vererek bir iş kurmanın onları hedef hâline getirmiş olabileceği
.Sadece 23 gün önce, Jesús aynı motosikletin üzerinde Rosalba’yla bir fotoğraf paylaşmıştı: «Bu dünyada hepimiz sadece gelip geçiciyiz. Hiçbir şey sonsuz değil—ne başarı, ne üzüntü, ne de biz».
Bugün bu mesaj, kimsenin okuduğunun farkında olmadığı bir veda gibi görünüyor.
Her gün çalışmaya çıkıyorlardı. Asla ölüme gitmek zorunda bırakılmamalıydılar.
