Bakışlar o kadar barizdi ki yakındaki hiç kimsenin sahnenin ne kadar rahatsız edici olduğunu fark etmemiş olduğuna inanmak zor.
Eylül 2014’te Emma Watson, erkekleri de toplumsal cinsiyet eşitliği konusundaki sohbete dahil etmeyi amaçlayan HeForShe kampanyasını tanıtmak üzere Birleşmiş Milletler’in genel merkezine geldi.
24 yaşındaydı ve kariyerinin en unutulmaz konuşmalarından birini yapmak üzereydi. Kalıp yargılardan, kadınların çok küçük yaşlardan itibaren nasıl farklı yargılandığından ve feminizmin neden kadınlarla erkekler arasındaki bir mücadele olarak anlaşılmaması gerektiğinden söz etti.
Ama mikrofonu eline almadan önce bile ortam oldukça rahatsız ediciydi. Emma mekânda yürürken çevresindeki birkaç erkek onu öyle bir şekilde gözleriyle takip ediyor gibiydi ki, bu görüntü yıllar sonra bile sosyal medyada dolaşmaya devam etti.
İşte ironi tam da burada yatıyor: Kadınların düşüncelerine, yaptıklarına ve söylediklerine göre ciddiye alınmalarını isteyecekti; oysa bazıları, yanlarından geçerken nasıl göründüğüne çok daha fazla odaklanmış gibiydi.
Emma konuşmasına henüz başlamamıştı bile, ama bir şekilde sorunun bir kısmı çoktan ön sırada yerini almıştı.