Endrick 17 yaşındayken ve Real Madrid’le sözleşme imzalamak üzereyken, İspanya’ya gitmeden önce 4 yaşındaki kardeşi Noah’ya bir mektup yazmak için oturdu.
Bunda gollerden veya sözleşmelerden bahsetmiyor: annesi Cintia’nın yerde bir şilte üzerinde uyuduğundan ve bir parkta tek başına dua ettiğinden; babası Douglas’ın ise bir stadyumun bilet gişelerinin altındaki barınakta uyuduğundan bahsediyor.
Ailesinin üç nesli, başka bir çıkış yolları olmadığı için aynı hayalin peşinden gitti; ancak Noah artık atalarınınkiyle aynı kaderi yaşamak zorunda kalmayacaktı.
«İstersen futbolcu olabilirsin. Ama olmak zorunda değilsin. Artık stres yok. Tanrı’ya şükret, anneye ve babaya şükret, futbola şükret. Hayatını nasıl istiyorsan öyle yaşamanı istiyorum, kardeşim. Bu, sana hediyem».
«Doktor, avukat olabilirsin». Elbette futbolcu da olabilirsin, ama artık bunu zorunluluktan yapmak zorunda değilsin. Endrick, küçük erkek kardeşine verdiği özgürlüğün bedelini fedakârlık yaparak ödedi.