Her gün, vücudunuzun bir bölümünün size ait olmadığı hissiyle uyandığınızı düşünün. Bunun nedeni o bölümün hasarlı olması değil, çok iyi çalışması.
Bazı kişiler, Dünya Sağlık Örgütü’nün hastalık sınıflandırması ICD-11’e dahil ettiği beden bütünlüğü disforisini bu şekilde deneyimliyor. Bazıları «transabled» terimiyle kendini tanımlıyor: Vücutları tamamen normal işlev görmesine rağmen fiziksel bir engelliliğe sahip olma yönünde sürekli bir arzu hissediyorlar. Bazı durumlarda ampütasyon istiyorlar; bazılarında ise görme yetilerini kaybetmeyi ya da başka bir engellilik edinmeyi.
Bilim bu konuyu hâlâ araştırıyor, ancak nedenlerine ilişkin henüz kesin bir açıklama ya da herkesçe kabul görmüş bir tedavi yok. Konu, National Post’un 2015 tarihli bir haberinde ele alınmıştı ve bugün de incelenmeye devam ediyor. Uzmanlar, bu arzunun büyük acılara yol açabileceği ve engelliliğe neden olmaya çalışmanın ciddi ve geri döndürülemez sonuçlar doğurabileceği konusunda uyarıyor. Böyle bir şey dışarıdan nasıl anlaşılabilir?
