Amerikalı gazeteci Norah Vincent, erkek deneyimini içeriden yaşamak için 18 ay boyunca kendini erkek kılığına soktu. Bulduğu şey güç ya da ayrıcalık değildi: şikâyet etmemek, ağlamamak, yardım istememek yönündeki sürekli baskıydı. Deneyim o kadar yıkıcıydı ki onu bırakmak zorunda kaldı. 😶
Bazıları bunun, birçok erkeğin sessizce taşıdığı şeyi doğruladığını söylüyor: «güçlü olma» beklentisinin duygusal olarak ezici olduğunu ve bunun toplumsal olarak rahatsız edici olduğu için kimsenin bunu konuşmadığını. Diğerleri ise erkeklerin duygusal bastırılmasının tam da erkeklerin bunu sürdürmesi ve değiştirmeyi reddetmesi nedeniyle var olduğunu savunuyor.
Erkeklerin taşıdığı duygusal yük, görmezden gelinen gerçek bir sorun mu, yoksa konuşmayı raydan çıkaran bir şikâyet mi? 👇
