Otomatik rikşasında her zaman iki yolcu vardır, ancak bunlardan biri yalnızca bir fotoğrafta mevcuttur 🥹.
Sekiz yıl önce Hindistan’ın Bengaluru kentinde bu sürücü eşini kaybetti. O zamandan beri onu günlük rutininde yanında tutmanın küçük bir yolunu buldu: her gün fotoğrafını otomatik rikşanın içine yerleştiriyor, yanına taze çiçekler koyuyor ve çalışmaya çıkıyor.
Bu sahne, adamla yolculuklarından biri sırasında tanışan ve hikâyesini paylaşmaya karar veren Sooraj S Kurup’un dikkatini çekti. Onunla konuştuğunda bunun fotoğraf için kurgulanmış bir şey olmadığını, eşinin vefatından beri günlerinin bir parçası olan bir ritüel olduğunu öğrendi.
Adamın çocukları ve altı torunu var, ancak Bengaluru sokaklarında dolaşmaya devam ediyor. Söylediğine göre meşgul kalmak, onun yokluğuyla başa çıkmasına da yardımcı oluyor; çünkü evde kaldığında sonunda onu fazlasıyla düşünmeye başlıyor.
Sekiz yıl geçti, ailesi büyümeye devam etti ve hayat kaçınılmaz olarak yoluna devam etti. Ancak her yeni güne başlamak için otomatik rikşasını çalıştırdığında, onun yanında hâlâ ayrılmış bir yeri var.
