Karina’nın 5 yaşındaki kızı yan odada uyurken eski partneri eline bir çekiç aldı.
35 yaşına bastığı gün, 22 Eylül 2025’ti. Arkadaşlarıyla akşam yemeği yedikten sonra Fontibón, Bogotá’daki evine dönmüştü. Kendi anlatımına göre darbeler kafatasına ve yüzüne isabet etti; anlatımlara göre sayıları 20 ile 24’ten fazlaydı. Her şey olurken onu ayakta tutan tek bir düşünce vardı: Ölmeyeceğim.
Hayatta kaldı. Koma, hastaneler, ameliyatlar ve aylarca süren tedavi vardı. Kızı, hayatta olan ama çoğu zaman yanında bulunmayan bir anneyi özlemenin ne demek olduğunu öğrenmek zorunda kaldı.
Bir yıl sonra Karina Rincón Durán, hayatının yeni bir yılını bambaşka bir hayatın içinde kutluyor. İlk kez televizyonda yüzünü gösterdi, şiddet mağduru kadınlara destek olmak için kendi adını taşıyan bir vakıf kurdu ve saldırganının 21 yıl hapis cezasına çarptırıldığını gördü; bu cezayı yetersiz buluyor.
Çünkü hiçbir fotoğrafın gösteremeyeceği yaralar var. Ve buna rağmen, yeni bir yaşam yılı için mumları bir kez daha üfleyenler de var.
