«Önce Aydan uyur. Sonra annesi ve babası». Küçük Aydan Hadiff, son çizimlerinden birini annesine gösterirken ona böyle söylemişti. Resimde kendisi uzanmış ve sarıp sarmalanmış, anne babası ise yanında uyanık kalmış haldeydi. O sırada ailesi için bu, yalnızca bir çocuk çizimiydi. Ölümünden sonra bu sahne bambaşka bir anlam kazandı.
Aydan 7 yaşındaydı ve Malezya’da yaşıyordu. 4 Nisan 2023’te, Ramazan ayında ailesiyle seyahat ederken trafik kazasına karıştılar. Çocuk, çarpmanın yol açtığı yaralanmalar nedeniyle hayatını kaybetti. Annesi Wunny Amir yıkılmıştı ve daha sonra oğlunun yaptığı son şeylerden bazılarına bakmaya başladı.
Bunların arasında çizimleri de vardı. Aydan çizimlerden birinde kendisini uzanmış ve sarıp sarmalanmış halde çizmiş, anne babasını da yakınlarında, hâlâ uyanık olarak göstermişti. Ayrıca kolları ve bacakları olmayan bedenini de çizmişti. Annesi neden kendisini böyle çizdiğini sorunca, yeniden bir bebeğe dönüştüğünü söylemişti.
Kazadan sonra Wunny bu sayfalara yeniden baktı ve onları oğlunun ölümüyle ilişkilendirmeye başladı. Aydan’ın sarıp sarmalanmış halde göründüğü çizim onun için özellikle acı vericiydi; çünkü bu çizim, öldükten sonra kendisine nasıl hazırlandığını hatırlatıyordu.
Anne çizimlerin fotoğraflarını paylaştı ve hikâyesi daha sonra Malezya medyasında haber oldu. Onun için bu görüntüler, Aydan’la ilgili son anılarından birine ve trajediden sonra artık aynı şekilde bakmanın imkânsız olduğu bir sahneye dönüştü.
Çocuğun kendi ölümünü önceden sezip sezmediğini bilmenin bir yolu yok. Bildiğimiz şey, çizimin kendisi, annesinin o anla ilgili hatırladığı sözler ve yalnızca birkaç gün sonra yaşanan trajediyle arasındaki zamanlama tesadüfü. Wunny için o kâğıt parçası, hiç alacağını hayal etmediği bir vedaya dönüştü.
Hikâye ilk olarak çocuğun annesi Wunny Amir tarafından paylaşıldı ve daha sonra OHBULAN ile Mingguan Wanita gibi Malezya medya kuruluşlarında haber oldu.