İngiltere’nin Portsmouth kentinden Lucy Godley, şiddet ve kontrolün hâkim olduğu bir ilişkide yaklaşık iki buçuk yıl geçirdi. Kâbus, 2021’de hamile kalmasının ardından başladı ve kendi anlatımına göre, istismar fiziksel, cinsel ve psikolojik şiddeti de içerecek şekilde tırmandı.
Eski partneri Ben Siddle de Lucy üzerinde yoğun bir kontrol kuruyor ve telefonunu takip ediyordu. Bu nedenle Lucy gizlice kanıt toplamaya başladı. Kendi yaralarının fotoğraflarını çekip annesine gönderiyor, ardından görüntülerin ortaya çıkmasını önlemek için fotoğrafları telefonundan siliyordu. Anne ve kızı sonunda birlikte bir delil dosyası oluşturdu.
Lucy bu kanıtları toplamanın tehlikeli olabileceğini biliyordu. Siddle’ın ne yaptığını öğrenmesi hâlinde sonuçların daha da kötü olacağından korktuğunu söyledi. Buna rağmen, annesiyle gizlice iletişim kurmaya çalışırken yaşananları belgelemeye devam etti.
Dava sonunda mahkemeye taşındı. İki hafta süren bir duruşmanın ardından Siddle, bildirilen olaylarla ilgili 10 suçtan suçlu bulundu ve 23 yıl hapis cezasına çarptırıldı. Ceza, yıllar önce başlayan bir soruşturmanın ardından 2026 yılında verildi.
En etkileyici anlardan biri Lucy’nin kararı öğrendiği sırada yaşandı. Mahkemede değildi: Arkadaşları, Siddle’ın suçlu bulunduğunu söylemek için evine gitti. Evindeki bir kamera, arkadaşlarının geldiği ve Lucy’nin onlara sarılırken gözyaşlarına boğulduğu anı kaydetti.
Tüm sürecin ardından Godley, deneyimini kamuoyu önünde kullanarak aile içi şiddet hakkında konuşmaya ve diğer mağdurlara yardım etmeye başladı. Hikâyesi, yıllarca gizli tuttuğu bir deneyim olmaktan çıkıp, kontrol ve izolasyonun bir mağdurun yardım almasını ve kendisine istismar uygulayan kişiye karşı kanıt toplamasını nasıl zorlaştırabileceği konusunda farkındalık yaratmanın bir yoluna dönüştü.