2016’dan önce bazı Fransız süpermarketleri artık satmayacakları ekmek ve meyvelerin üzerine çamaşır suyu döküyordu. Onları dikkatsizce israf etmek için değil, kimsenin onları çöp kutularından çıkarmadığından emin olmak için.
Aynı yıl, Fransız parlamentosu aktivist Arash Derambarsh tarafından desteklenen bir yasayı oybirliğiyle kabul etti: 400 metrekareden büyük hiçbir süpermarket, tüketime hâlâ uygun olan gıdaları bir daha asla imha edemezdi. Zorunluluk, gıda bankaları ve yardım kuruluşlarıyla imzalanan anlaşmalar aracılığıyla bunları bağışlamak oldu; uymayanlar için de gerçek para cezaları getirildi.
Sonuç kısa sürede hissedildi. Paris, Lyon ve Marsilya sokaklarında binlerce insan aç uyurken, Fransa her yıl milyonlarca ton gıdayı çöpe atıyordu. Bu israfın en çok ihtiyacı olanlar için sıcak yemeklere dönüşmesi için tek gereken bir imzaydı.
