Gael García Bernal, okuma ve edebiyat üzerine bir röportajda bunu kendini sansürlemeden söyledi.

Ona göre, insanın yıllar içinde zihninde oluşturduğu bir sese ait olan hikâyeler vardır ve «Odysseia» de bunlardan biridir. Meksikalı oyuncu, Odysseus’un İngilizce konuştuğunu hayal edemediğini itiraf etti; çünkü çocukluğundan beri onu farklı bir aksanla, farklı bir ritimle, başka bir dilde duydu. «Bunu söylemenin biraz kutsala saygısızlık olduğunu biliyorum», diye kabul etti; bu sözün ortalığı karıştıracağının farkındaydı.
Ve gerçekten de ortalık karıştı. Sosyal medyada bazıları onun klasiklere bağlılığını alkışlarken, diğerleri bir tavrı abartmakla suçladı. Tartışma yalnızca bir filmle ilgili değil: sevdiğimiz bir kitap başkasının imgesi ve sesi hâline geldiğinde nelerin kaybolduğuyla ilgili.
