Nadine Hatchett 18 yaşındaydı ve 178 kilo ağırlığındaydı; doktorlar ona ameliyat olmazsa 30 yaşına ulaşamayacağını söylediler.
Sağlığını yeniden kazanacağına güvenerek mide bypass ameliyatını kabul etti. Haftalar sonra görme yetisini kaybetti. Bacaklarındaki tüm his duyusu kayboldu. Londra’da bir hastaneye kaldırıldı; burada yapılan bir haftalık testler, bariatrik hastalarda neredeyse hiç görülmeyen, yalnızca kronik alkol bağımlılarında rastlanan ciddi bir B1 vitamini eksikliği olan Wernicke ensefalopatisini ortaya çıkardı. Felç göğsüne kadar yükseldi. Organları iflas etmeye başladı. Doktorlar, hayatta kalamaması ihtimaline karşı annesinden ailesini aramasını istedi.
Nadine hastanede yedi ay geçirdi. Hayatta kaldı, ancak kalıcı sinir hasarı ve hafif beyin hasarı oluştu. Anne babasının evine döndü; 19 yaşında artık kendi başına yemek yiyemediği, banyo yapamadığı veya giyinemediği için oturma odasını hastane yatağıyla uyarladılar.
On bir yıl sonra, Surrey’deki Shepperton’da Nadine yeniden yürümeyi öğreniyor. Bir yıldır bir partneri var ve evlenmenin, anne olmanın hayalini kuruyor. Bağımsızlığını 2015 yılının o Aralık ayında kaybetti, ancak onu yeniden kazanma arzusunu kaybetmedi.
