Küçük bir kız, kendisini her zaman farklı hissetmesine neden olan bir gözle randevuya geliyor. Yüzünde acı yok, ama başkalarının bakışlarına alışmış birinin utangaçlığı var.
Uzman, bir portre çizer gibi ayrıntılar üzerinde çalışıyor: her damar, irisin her tonu, sağlıklı gözüyle aynı olan bir oküler proteze ulaşana kadar. Bu sadece tıbbi bir parça değil; kaybettiğini düşündüğü bir şeyi geri vermeye uygulanan bir kuyumcu işi.
Sonunda aynaya baktığında gülümsüyor. Artık saklanacak bir fark yok. Şimdi, gözlerinden birinin neden farklı göründüğünü kimseye açıklamak zorunda kalmadan büyüyebilir — çünkü artık farklı görünmüyor.
