Kimse ona anne olmanın ne anlama geldiğini anlatmadı. O bunu sadece biliyordu.
La República’nın haberine göre sahipleri, hamileliğinin son günlerinde onu veteriner kliniğinde bırakmıştı. Onu almaya geldiklerinde, küçük köpek kafesler ve beyaz önlüklüler arasında, kendi başına doğum yapmıştı bile. Ama yavrularını saklamak ya da birinin onları keşfetmesini beklemek yerine, kimsenin beklemediği bir şey yaptı: her bir yavruyu burnuyla teker teker kaldırıp sahiplerinin önünde tuttu; sanki “Bakın, ne yaptım” diyordu.
Ortada ne bir kurgu ne de bir hile vardı: sadece bir anne köpek, sevincini tanıdığı tek aileyle paylaşıyordu. Bazen en saf sevginin kelimelere ihtiyacı yoktur; sadece yeni doğmuş yavrularla dolu bir burun yeter.