Bu 2026 Dünya Kupası insanlara konuşacak çok şey verdi ve her zaman ilgi odağında olmayan isimleri öne çıkardı. Erling Haaland belki de bunun en önemli örneği. Ama azim ve cesaret dolu hikâyeleriyle taraftarların sevgisini ve daha birçok kişinin saygısını kazanmış başkaları da var.
Harry Kane İngiliz bir futbolcudur. Şu anda kendi neslinin en iyi forvetlerinden biri olarak kabul ediliyor. Ve bunun iyi bir nedeni var: Harry, İngiltere millî takımının kaptanı ve ülkesinin tüm zamanlardaki en golcü oyuncusu.
Ama her zaman başarılı değildi.
Başlangıçta, sekiz yaşındayken ona «tombul» dediler ve böylece deneme yaptığı genç takımından elendi. «Kane biraz tombuldu, çok atletik değildi… evet, hata yaptık», dedi Arsenal akademisinin eski başkanı William Brady.
Küçük Harry pes etmeyecekti. 5 yaşındayken bir okul ödevinde şunu yazmıştı: «Emekleyebilirim, ağlayabilirim, yüzebilirim, futbol oynamak istiyorum». Bu, kendine verdiği bir sözdü ve bunu tutmaya kararlıydı.
Tüm ailesi onun arkasındaydı, başarılı olduğunu görmek istiyorlardı. Hayalinin peşinden gitmek için, onu oyuncu olarak istemiyorlarsa kaleci olarak denemek istediğini söyledi. Yönetim bu teklifi kabul etti, ama cevap çabuk geldi: «Bu çocuk asla kaleci olamaz».
Görünüşe göre hayali parçalanıyordu. Çocukluk idolleri ondan uzaklaşıyordu. Ve Harry onlardan biri, büyüklerden biri olmayacaktı. Bu bir ihtimaldi. Ancak savaştı ve çok az çocuğun savaşmak zorunda kaldığı kadar savaştı, sonunda kendini fark ettirdi.
Forvet olarak yerini kazandı ve en çok sevdiği şeyi başarmaya odaklandı: gol atmak. «Futbolu seviyordu, oynamayı seviyordu ve gol atmayı seviyordu», dedi antrenörlerinden biri olan Clive Allen.
Zaman sonunda onun profesyonel futbolcu kariyerini taçlandırdı. 14 Şubat 2026’da Harry Kane, kulüp ve millî takım düzeyinde 500 resmî gole ulaştı ve bu başarıya ulaşan ilk İngiliz futbolcu oldu.
Tam anlamıyla bir efsane.