2011 ile 2013 arasında, beyin cerrahı Christopher Duntsch Dallas’taki hastanelerde 38 hastayı ameliyat etti. Yalnızca beşi zarar görmeden çıktı. İkisi öldü. Otuz üçü sakat bırakıldı, felç oldu ya da kalıcı ağrıyla yaşamak zorunda kaldı.
İnsanları bölen şey yalnızca Duntsch’ın ne yaptığı değil, hastanelerin bunu fark ettiklerinde ne yaptığıdır: onu sessizce işten çıkardılar ve ameliyat yapmaya devam etmesine izin verdiler. Bazılarına göre bu karar, onları sonraki her bir kurbanda doğrudan suç ortağı yapıyor. Diğerlerine göre ise sistemin, kendisini misillemeye açık hâle getirmeden daha hızlı hareket edebilmesi için net hukuki araçları yoktu.
2017’de Duntsch, ameliyathanede işlenen fiiller nedeniyle hapse atılan Amerika Birleşik Devletleri tarihindeki ilk cerrah olarak ömür boyu hapis cezasına çarptırıldı. Peki ama göz yumanlar hiçbir sonuçla karşılaşmadığında bu yeterli mi?