Ali bu kez bokstan söz etmiyordu. Nakavt edilmesi çok daha zor bir şeyden söz ediyordu: her zaman aynı şekilde düşünme, onlarca yıl boyunca kendini hiç sorgulamama alışkanlığından.
Ona göre, bakış açını değiştirmeden yaşlanmak bilgelik değildi; deneyim kılığına bürünmüş bir durağanlıktı.
«50 yaşında dünyayı 20 yaşındayken gördüğü gibi gören kişi hayatının 30 yılını boşa harcamıştır», Ali hayata dair düşüncelerinden birinde şöyle dedi.
Bu ifade, seni aynaya bakmaya zorladığı için ağır geliyor. Birden fazla kez ringin içinde ve dışında kendini yeniden yaratan Ali, büyümenin tam isabetli bir yumruk kadar can yaktığını biliyordu, ama kendi doğrularının içinde fosilleşmemenin tek yolu da buydu.