Zagreb, 1966. 42 yaşındaki hemşire Hedviga Golik bir fincan çay yaptı, koltuğuna oturdu ve öldü. Radyo çalmaya devam etti. Kimse kapıyı çalmadı.
Onu tanıyan insanlar sormayı bıraktı. Komşuları yurt dışına gittiğini varsaydı. Bu arada dünya tanınmayacak kadar değişti: hükümetler düştü, internet doğdu, tam dört on yıl geçti. Ama Zagreb’deki o kapalı kapının ardında zaman tam olarak 1966’da durmuştu.
2008’de bakım işçileri zorla içeri girdi. Onu koltukta buldular. Çay fincanı hâlâ masanın üzerindeydi. 42 yıl sonra her şey tamamen aynıydı. 😶
