Leandro de Souza ilk dövmesini yaptırdığında 13 yaşındaydı. Hiç durmadı. Yüzü de dahil olmak üzere vücudunun %95’ini 170’ten fazla tasarımla kapladı. Brezilya’nın en çok dövmeye sahip erkeği seçildi.
Mürekkebin ardında dokuz yıllık karanlık vardı. Kokain, ekstazi, LSD, alkol, onu dibe çeken bir boşanma. Her dövme, görülemeyen bir acının üzerine çekilmiş bir zırh katmanıydı.
Çıkış yolu bir doktordan ya da lüks bir klinikten gelmedi. Bagé’deki bir belediye barınağından geldi; burada Taís adında bir kadın onu bir kiliseye davet etti. On beş gün sonra vaftiz edildi.
En zor kısım işte orada başladı: kendini silmek. Bu, olduğu kişiden utandığı için değildi; kazandığı savaşı ona hatırlatmayacak bir ten istediği içindi. São Paulo’da, bunları ücretsiz sunan bir stüdyoda lazer seanslarına başladı.
«Acı korkunç», dedi. Anesteziye rağmen dövme yaptırmaktan daha çok acıyor. Beş seans geçirdi. Toplamda sekiz seans olabilir. Her biri, devam etmek için yeniden verilen bir karar: devam etmek.
Bugün düzenli bir işi var. Ona onurunu geri verdiklerini söyledi. Kimse ona yeni bir hayat vermedi: yalnızca sahip olmayı seçtiği ten kalana kadar, seans seans lazerle bunun için mücadele ediyor.
