Jennifer Juliet 5 yaşındaydı, erkek kardeşi Robin Christopher ise 3. Salı günü, 29 Eylül’de, Hindistan’ın Kerala eyaletindeki Palakkad bölgesinin Kozhinjampara kentinde yaşadıkları kiralık evin beton su deposunda ölü bulundular.
İlk başta her şey bir kaza gibi görünüyordu: Polis olayı doğal olmayan ölüm olarak kayda geçirdi ve çocukların oyun oynarken depoya düşmüş olabileceğinden şüphelendi. Ancak aile buna inanmadı. İki çocuk, ağzına kadar dolu bile olmayan küçük bir depoda nasıl birlikte boğulabilirdi? Bunu Nivedya’ya özel olarak soran, babalarının amcası Selvam oldu ve Nivedya onları kendisinin boğduğunu itiraf etti.
Polise göre, evin banyosunda kızı başından tutup hareket etmeyi bırakana kadar suyun altında tuttu. Ardından oğlanı suya attı. Otopsi, ölümün boğulma sonucu gerçekleştiğini doğruladı ve başka yaralanmalar olmadığını ortaya koydu. Annenin kendisi de onları model olma ve bağımsız yaşama hayalinin önünde bir engel olarak gördüğünü söylemiş.
Polis bu anlatımı olduğu gibi kabul etmiyor: kadının cep telefonu kayıtlarını ve dijital ayak izini inceliyor; baş soruşturmacı ise akıl hastalığına dair hiçbir belirti olmadığını söyledi. Bir insanın, iki çocuğunun bir hayalden daha ağır bastığına inanmasına ne yol açar?