Bedenin bedel ödediği kadar istismarcı işler var. Hindistan’ın Beed kentinde şeker kamışı kesen birçok kadın, adet, hamilelik ya da düşük nedeniyle işi kaçırmamak için histerektomi geçirdi. Bunu «istedikleri için» değil, sistem onları dinlenmek bir seçenek değilmiş gibi çalışmaya itiyor diye.
Çoğu son derece ağır koşullar altında çalışıyor. Hasat mevsimi boyunca aylarca evlerinden uzakta kalıyor, gün doğmadan önce kalkıyor ve kavurucu sıcaklıklarda 12 saatten fazla sürebilen vardiyalarda çalışıyorlar.
«jodi» modeli altında birçok çift borca giriyor ve tatil ya da gerçek bir koruma olmadan günde 14 saate kadar çalışıyor. Hastalık ya da ailevi bir acil durum nedeniyle işe gidemezlerse, kesintilerle, para cezalarıyla ya da kendilerini çalıştıran müteahhitlere daha fazla borçla karşı karşıya kalabiliyorlar.
Bu bağlamda bazı kadınlar, adet görmeyi bedenlerinin doğal bir işlevi olmaktan çok bir emek sorunu olarak görmeye başlıyor. Aktivistler ve kuruluşlar yıllardır, birçoğunun histerektominin sonuçları hakkında eksik bilgi aldığını ya da kesintisiz çalışmayı sürdürmek için ameliyatı pratik bir çözüm olarak düşünmeleri yönünde baskı gördüğünü dile getiriyor.
2019’da bir soruşturma, ilçede 13 binden fazla histerektomi yapıldığını ortaya koydu; aktivistler ise hijyen eksikliğini, tıbbi baskıyı ve somut reformların azlığını kınıyor.
Sonunda en acımasız olan şey sadece ameliyat değil. Birçok kişi için rahmi kaybetmek, bir iş gününü kaybetmekten daha az maliyetli görünüyor. 💔